حمیدرضا فلاح تفتی

امام صادق (علیه السلام) می فرمایند: عجب دارم از كسى كه غم زده و اندوهگین است و این دعا را نمى خواند؛ لا اله الا أنت سبحانك إنى كنت من الظالمین (منزّهى تو! من از ستمكاران بودم) بدرستی که این کلام خدا به دنبال این آیه شنیدم که می گوید؛ فاستبجنا له و نجیناه من الغمّ و كذلك ننجى المؤمنین (ما دعاى او را به اجابت رسانديم و از آن اندوه نجاتش بخشيديم و اين گونه مؤمنان را نجات مى‏دهيم!) متن حدیث: عَجِبْتُ لِمَنِ اغْتَمَّ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ يَقُولُ بِعَقِبِهَا فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِين‏.[1] [1]. الخصال، ج‏1، ص 218