حمیدرضا فلاح تفتی

پيش‏گفتار از آياتى كه شيعيان همواره براى اثبات امامت امير مؤمنان على (عليه السلام) به آن استدلال مى‏كنند، آيه ولايت است. خداوند متعال در اين آيه مى فرمايد:  «انّما وليّكم اللَّه ورسوله والّذين آمنوا الّذين يقيمون الصّلاة ويؤتون الزّكاة وهم راكعون»[1]؛ «تنها ولى و صاحب اختيار شما خدا، پيامبر او و كسانى هستند كه ايمان آورده‏ اند؛ همان كسانى كه نماز را برپا مى ‏دارند و در حال ركوع زكات مى ‏دهند». همه شيعيان دوازده امامى اتّفاق نظر دارند كه اين آيه مباركه هنگامى نازل شد كه امير مؤمنان على‏ (عليه السلام)‏ انگشترش را در حال ركوع به مستمند بخشيد. اين مطلب در روايات متواترى از طريق آنان نقل شده است. بنابراين از نظر آنان مسلّم است، و جاى هيچ ترديدى در آن نيست. ولى اين استدلال براى اهل تسنّن كافى نيست و پرسش‏ هايى براى آنان مطرح خواهد شد

… ادامه مطلب …