حمیدرضا فلاح تفتی

سخن امام صادق (علیه السّلام) در وصف کسی که دشمنان حضرتش را در مسجد آشکارا دشنام می داد. به خدمت حضرت صادق (عليه السّلام) عرض شد كه: يا ابن رسول اللَّه ما مى‏ بينيم در مسجد مردى را كه آشکارا دشنام به دشمنان شما مي دهد و نامشان را مي برد، آن حضرت فرمود: او را چه شده است؟ خدا لعنتش كند که با این کار ما را در معرض اذيت مي اندازد.  متن حدیث: وَ قِيلَ لِلصَّادِقِ (عَلَيْهِ السَّلَامُ): يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ، إِنَّا نَرَى فِي الْمَسْجِدِ رَجُلًا يُعْلِنُ بِسَبِّ أَعْدَائِكُمْ وَ يُسَمِّيهِمْ. فَقَالَ: «مَا لَهُ- لَعَنَهُ اللَّهُ- يَعْرِضُ بِنَا».[1] [1]. شيخ صدوق، الاعتقادات في دين الإمامية، ص 107

متأسفانه هرساله روز نهم‌ربیع‌الاوّل، در فاصله‌ای اندک از هفته‌ ای که نام وحدت اسلامی را بر دوش می‌کشد، به فرصتی برای دشمنان امّت اسلامی تبدیل می‌‌ شود تا به وسیله جهالت عدّه‌ ای خاص، وحدت و انسجام مسلمین را هدف قرار داده و با ایجاد تفرقه میان آنان، به اهداف شوم خود نزدیک‌ تر شوند. از این‌رو در این نوشتار کوتاه سعی بر آن داریم تا گوشه‌هایی از خسارت‌ های شکل گرفته از جهالت‌ های این روز را به تصویر کشیم. فایل pdf این کتاب، جهت دانلود در سایت قرار داده شد.