حمیدرضا فلاح تفتی

در قرآن کریم از پاکی و پاکیزگی محیط زیست تعبیرهایی آمده است که خدای متعال می فرماید: «بَلْدَةٌ طَيِّبَة؛ شهری است پاک و پاکیزه»[1] و می فرماید: «وَ مَسَاكِنَ طَيِّبَةً فىِ جَنَّاتِ عَدْنٍ؛ مسكن‏ هاى پاكيزه‏ اى در بهشت هاى جاودان»[2] و می فرماید: «وَ الْبَلَدُ الطَّيِّبُ يخَْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ الَّذِى خَبُثَ لَا يخَْرُجُ إِلَّا نَكِدًا؛ سرزمين پاكيزه (و آماده)، گياهش به فرمان پروردگار مى ‏رويد امّا سرزمين هاى بد طينت (و نامناسب)، جز گياه ناچيز و بى ‏ارزش، از آن نمى ‏رويد»[3]. از امام صادق علیه السّلام نیز روایت شده است: لَا تَطِيبُ السُّكْنَى إِلَّا بِثَلَاثٍ الْهَوَاءِ الطَّيِّب‏…؛ سکونت جز به سه چیز خوش نباشد: هوای پاک…».[4] آیه ای که گذشت اشاره داشت که پاکی هوا دارای خصوصیت هایی است که در رویاندن گیاهان نیکو از زمین در تمامی حالات اثرگذار است، اما زمینی که هوا، خاک

… ادامه مطلب …