حمیدرضا فلاح تفتی

روضه خوانی و عزاداری را وقتی در زمان رضاخان منع کردند، یکی از اصحاب و اطرافیان حاج شیخ عبدالکریم حائری ـ رحمة الله ـ به ایشان عرض کرد: چیزی نیست، روضه خوانی یک عمل مستحب است که پهلوی آن را منع کرده است. حاج شیخ ـ رحمة الله ـ فرمود: بله مستحبی که هزار واجب در آن است! خدا می داند که چقدر احکام واجب و چه چیزهایی از حالات، سیره و کلمات سیدالشهداء و سایر معصومین ـ علیهم السلام ـ که در مقدمه ی روضه نقل می شود، سبب تقویت دین و موجب افزایش ایمان مردم است![1] [1]. در محضر حضرت آیت الله العظمی بهجت، کتاب اوّل، ص 217.

در اوّل محرّم، امام صادق علیه­السّلام به من (فضیل) فرمود: – دیشب کجا بودی؟ – عرض کردم: دیشب بین ما کسی بود که می­گفت: هلال ماه محرّم را دیدم. لذا یکی از دوستان و محبّین شما به مناسبت اوّل محرّم، مجلسی منعقد نموده بود؛ و ما برای ناله و عزاداری بر جدّ بزرگوارتان حضرت سیّدالشهداء علیه­السّلام و اهل بیت آن حضرت ـ به خاطر مصائبی که بر آن بزرگوارن در این ماه وارد شده ـ در مجلس او شرکت کردیم و بر مصائب شما اهل بیت علیهم­السّلام گریستیم. امام صادق علیه­السّلام فرمودند: «نَوَّرَ اللهُ قَلبَکَ وَ شَرَحَ صَدرَکَ وَ آجَرَکَ  عَلی حُسین صُنعِکَ وَ وِلائِکَ لِأهلِ بَیتِ نَبِیِّکَ» «خداوند دلت را روشن کند، و به تو شرح صدر مرحمت فرماید، و تو را بر این عمل خوب و موالات تو با اهل بیت پیامبر علیهم­السّلام پاداش دهد» حضرت فرمودند: ای

… ادامه مطلب …