حمیدرضا فلاح تفتی

قطب راوندی در کتاب «خرائج» روایت نموده: هنگامی که امام حسین (علیه السّلام) متولد شد، خداوند متعال به جبرئیل دستور داد که با گروهی از فرشتگان بر زمین فرود آمده و ولادت او را از طرف حضرت حق به حضرت محمد (صلّی الله علیه و آله) تبریک و تهنیت گویند. جبرئیل با گروهی از فرشتگان بر زمین فرود آمدند، در این بین به جزیره ای برخوردند، در آن جزیره فرشته ای به نام «فطرس» بود، خداوند متعال او را برای انجام کاری مأمور کرده بود؛ ولی او در مأموریتش کوتاهی کرده و بدین وسیله، بالش شکسته بود و او را در آن جزیره انداخته بودند. او در آنجا مدت هفتصد سال به عبادت خدا مشغول بود. وقتی «فطرس» جبرئیل را دید گفت: کجا می روید؟ گفت: به حضور محمّد (صلّی الله علیه و آله). گفت: احْمِلْنِي مَعَكَ لَعَلَّهُ يَدْعُو لِي‏؛

… ادامه مطلب …