مبارك صهيونيست ها

بيش از سه سال از محاصره مردم مظلوم اما مجاهد غزه قهرمان توسط دولت سفاك اسرائيل و دولت سازشكار حسني مبارك مي گذرد. تمامي تلاش هاي دلسوزان مسلمان و حتي شخصيت ها و سازمان هاي حامي حقوق بشر براي شكستن اين حصر ظالمانه ناكام ماند. در اين ماجرا كه تكليف اسرائيل روشن بود، اما آنچه بيش از همه قلب مسلمانان را جريحه دار مي كرد، همكاري كامل و مطلق دولت سازشكار مبارك با برنامه هاي اسرائيل و آمريكا بود. همكاري اي كه بدون آن تحميل جنگ ظالمانه 22روزه و قتل عام زنان و كودكان بي گناه فلسطيني ميسر نمي شد. جلوگيري از ورود غذا و دارو، جلوگيري از ورود پزشكان و امدادگران داوطلب مسلمان و غير مسلمان و حتي جلوگيري از خروج  مردم بي گناه و بيماران مجروحان از غزه و اعزام آن ها به كشورهاي ديگر جهت مداوا، اقداماتي بود كه تنها از دولتي درست به همان اندازه رژيم صهيونيستي سفاك و دور از انسانيت، ولي در عين حال بزدل و تابع محض اسرائيل و آمريكا مي توانست سر بزند. دولت مبارك مصداق كامل «اذله علي الكافرين و اعزه علي المسلمين[1]» بود.

اما همكاري دولت مبارك با صهيونيست ها به اين جا نيز ختم نشد، مردم مقاوم غزه به مثابه استخواني در گلوي اسرائيل و خاري در چشم آمريكا بودند، كه نه موشك هايشان، بلكه اين تنها «ايستادگي» و «مقاومت» آن ها بود كه اصل موجوديت اسرائيل و حضور و سلطه آمريكا در منطقه را تهديد مي كرد. «فئه قليله اي» كه نه با قتل علم و مرگ تدريجي براثر گرسنگي و بيماري، تمام مي شوند و نه دست از مقاومت مي كشيدند. آخرين توطئه دشمن كه بدون همكاري دولت نامبارك مصر ميسر نمي شد، ايجاد ديوار حائل در مرز رفح و همچنين تخريب پي درپي تونل هايي بود كه مردم فداكار مصر براي كمك به برادران فلسطيني خود ايجاد مي كردند. به عبارت ديگر، دولت مصر بسياري از مردم كشور خود را نيز قرباني حفظ و بقاي موجوديت اسرائيل كرد و زنده زنده در اين تونل ها دفن نمود. و اي كاش مردم انقلابي مصر با شناسايي اين شهدا و ارائه آمار و تعداد آنان، هم ياد شهداي خويش را زنده كنند و هم جنايات آن رژيم سفاك را رسوا نمايند.

در آن زمان، دولت نامبارك مصري نخواست و نمي توانست هشدارهاي مكرر رهبر فرزانه انقلاب را بشنود كه پي درپي او و ديگر سران عرب را از همكاري با دشمنان اسلام برحذر مي داشتند تا خون هاي مردم مظلوم غزه دامن آن ها را نگيرد؛ «چه مصيبتي از اين بالاتر كه دولت هاي مسلمان كه بايد در برابر رژيم غاصب و كافر و محارب، از مردم مظلوم غزه حمايت مي كردند، رفتاري پيشه كنند كه مقامات جنايتكار صهيونيست، گستاخانه آن ها را هماهنگ و موافق با اين فاجعه آفريني بزرگ معرفي كنند؟ سران اين كشورها چه جوابي در برابر رسول الله صلي الله عليه وآله خواهند داشت؟ چه جوابي به ملت هاي خود كه يقيناً عزادار اين فاجعه اند خواهند داد؟ به يقين امروز دل مردم مصر و اردن و ساير كشورهاي اسلامي از اين كشتار، پس از آن محاصره طولاني غذايي و دارويي لبالب از خون است.[2]» «خيانتكاران عرب بدانند كه سرنوشت آنان بهتر از يهوديان جنگ احزاب نخواهد بود كه خداوند فرمود: « وَ أَنزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُم مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِن صَيَاصِيهِمْ .. .[3]» ملتها با مردم و مجاهدان غزه اند. هر دولتي كه برخلاف اين عمل كند فاصله خود و ملتش را عميق تر مي كنند و سرنوشت چنين دولتهايي معلوم است.[4]»

و ناگهان انفجار!

هيچ كس تصورش را نمي كرد كه ديكتاتور نامبارك مصري، نتواند حتي يك ماه هم در مقابل اراده ملت مصر دوام بياورد. بالاتر از آن حتي كسي نمي توانست پيش بيني كند كه آتش خشم مردم مصر اين گونه شعله ور شود و تاج و تخت فرعون مصر را سرنگون كند. اما «اخذناهم بغته» وعده تخلف ناپذير الهي است؛ چرا كه «ان ربك لبالمرصاد[5]» و چه زود مقاومت مردم قهرمان غزه به اولين ثمره خود رسيد و خون شهدايشان دامنگير متهم درجه اول خائنين عرب شد. دشمن آمريكايي تلاش كرد و مي كند كه علت رستاخيز مصري را فقر و بيكاري و دموكراسي خواهي قلمداد كند، اما «بزرگ ترين جرم نظام كنوني مصر اين است كه اين كشور را از آن جايگاه رفيع به رتبه يك مهره بي اختيار در بازيهاي سياسي اش در منطقه، تنزل داد. انفجار امروز ملت بزرگ مصر، پاسخي به اين خيانت بزرگ است كه ديكتاتور وابسته، نسبت به ملت خود مرتكب شد.[6]»

بنابراين و براساس اين تحليل و آن وعده تخلف ناپذير الهي كه گفته شد، در حقيقت اين مقاومت و ايستادگي ملت مجاهد و نستوه غزه است كه تاج و تخت فرعوني مبارك را منهدم كرد! اين خون هاي پاك و به ناحق ريخته شده مسلمانان فلسطيني و مصري است كه در تونل هاي زيرزميني رفح به هم آميخت، در رگ هاي غيرت جوانان شجاع متحصن در ميدان التحرير قاهره جوشيد و از گلوي شهداي تظاهرات 25 ژانويه در قاهره و اسكندريه و سوئز فوران كرد!

خون مظلومان بحرين و دامان آل سعود

فاجعه امروز كشتار مردم مسلمان در بحرين، فراموش كاري و عبرت نگرفتن از سرنوشت غزه را روشن مي سازد؛ چه اگر بنا بر عبرت آموزي بود، تاريخ پر است از عبرت هايي نظير مبارك مصري و بن علي تونسي. جنايتكاران بحريني و سعودي، سرخوش از لشكركشي به محلات و خانه هاي محقر مسلمانان بحريني، از لشگريان مزدور خود در بحرين سان مي بينند؛ غافل از اين كه « فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَابَ كُلّ‏ِ شىَ‏ْءٍ حَتىَّ إِذَا فَرِحُواْ بِمَا أُوتُواْ أَخَذْنَاهُم بَغْتَةً فَإِذَا هُم مُّبْلِسُون [7]» اما اگر آن ها نشنيده اند، ما شنيده ايم كه « وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بَِايَاتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْهَا  إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنتَقِمُون[8]» رهبر انقلاب در سخناني خطاب به جنايتكاران فجايع بحرين هشدار دادند: «ممكن است شما يك فشاري بياوريد، وحشيگري اي بكنيد، يك چند صباحي يك آتشي را خاموش كنيد؛ ليكن خاموش نخواهد شد، روزبه روز عقده هاي مردم را بيشتر و غيظ آنها را شديدتر خواهيد كرد. يك وقت آنچنان زمام كار از دستتان در خواهد رفت كه ديگر هيچ جوري نشود بخيه زد. اشتباه مي كنند؛ هم آنها اشتباه مي كنند، هم آن كساني كه از خارج از بحرين نيرو وارد مي كنند، بشدت در اشتباهند؛ خيال مي كنند با اين حرفها مي شود حركت يك ملت را از بين برد.[9]»

دور نباشد آن روزي كه خون ملت مظلوم اما مقاوم بحرين، در امتداد خون مظلومان مجاهد غزه، دامان حكومت بحرين، دولت سعودي و شركايشان در جنايت هاي بحرين را بگيرد و شاهد تحقق وعده الهي انتقام از مجرمين در منطقه باشيم! [10]

[1]. در برابرا کفار فروتن و بر مسلمین سرفرازند.

[2]. پيام درباره قتل عام مردم مظلوم غزه 8/10/87.

[3]. سوره احزاب: آيه.26 »» وَ أَنزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُم مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِن صَيَاصِيهِمْ وَ قَذَفَ فىِ قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقًا تَقْتُلُونَ وَ تَأْسِرُونَ فَرِيقًا.

ترجمه: «و كساني از اهل كتاب را كه با [مشركان] همپشتي كرده بودند، از دژهايشان به زير آورد و در دلهايشان هراس افكند: گروهي را مي كشتيد و گروهي را اسير مي كرديد.»

[4]. پيام به اسماعيل هنيه نخست وزير دولت حماس 27/10/87.

[5]. سوره فجر: آيه.14 ترجمه: «به يقين پروردگار تو در كمينگاه (ستمكاران) است.»

[6]. بيانات در ديدار شركت كنندگان همايش غزه 8/12/88.

[7]. سوره انعام: آيه.44 ترجمه: «پس چون آنچه را كه بدان پند داده شده بودند فراموش كردند، درهاي هر چيزي [از نعمتها] را بر آنان گشوديم، تا هنگامي كه به آنچه داده شده بودند شاد گرديدند؛ ناگهان [گريبان] آنان را گرفتيم، و يكباره نوميد شدند.»

[8]. سوره سجده: آيه.22 ترجمه: «و كيست بيدادگرتر از آن كس كه به آيات پروردگارش پند داده شود [و] آنگاه از آن روي بگرداند؟ قطعا ما از مجرمان انتقام كشنده ايم.»

[9]. بيانات در جمع مردم فارس 3/2/89

[10]. منبع: پايگاه اطلاع رساني دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت الله العظمي خامنه اي.