فایل Word | تنظیم‌شده در ابعاد خوش‌دست A6 (نصف برگه A5)

چکیده سخنرانی: در این سخنرانی به بررسی نقش استقامت و حضور مردم در حفظ نظام اسلامی، تبیین ریشه‌های تاریخی ترور و دشمنی یهود از زمان پیامبر (ص) تا امروز، علت سکوت امیرالمؤمنین (ع) برای حفظ جان امام، شرط اصلی ظهور (ایجاد امنیت و محو صهیونیسم)، و بشارت‌های قرآنی درباره فتح بیت‌المقدس پیش از ظهور پرداخته شده است.

نقش حماسی مردم در حفظ نظام اسلامی و لزوم بصیرت

حضور و مقاومت مردم در صحنه‌های مختلف در تاریخ بشر نظیر ندارد. ایران صرفاً یک جغرافیا نیست؛ بلکه به تعبیر شهید حاج قاسم سلیمانی، «ایران حرم است» و حفظ این حرم، حفظ تمامی حرم‌های اهل‌بیت (ع) است.

از منظر فقهی نیز، مقدمه واجب، واجب است. اگر حفظ نظام اسلامی منوط به حضور مردم در صحنه باشد، این حضور واجب کفایی است. متأسفانه در بدنه نظام عناصر نفوذی وجود دارند که سعی در برچیدن این تجمع‌ها و عادی‌سازی شرایط دارند، در حالی که حضور و بصیرت مردم، زمینه‌ساز اصلی ظهور است.

ریشه تاریخی ترور و دشمنی یهود؛ از شهادت پیامبر (ص) تا امروز

طبق آیه ۸۲ سوره مبارکه مائده («لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا»)، سرسخت‌ترین دشمنان مؤمنان، یهود و مشرکان هستند. این قوم در طول تاریخ نه تنها کودک‌کش، بلکه طبق نص صریح قرآن (بقره/۶۱ و آل‌عمران/۱۱۲) «پیامبرکش» بوده‌اند.

بر خلاف تعبیر اشتباه «رحلت» یا «وفات»، رسول خدا (ص) به مرگ طبیعی از دنیا نرفتند، بلکه توسط یک زن یهودی با سم به شهادت رسیدند. آل‌الله همگی به شهادت رسیده‌اند و ردپای جریان یهود در شهادت امیرالمؤمنین (ع) و سیدالشهدا (ع) نیز مشهود است.

علت سکوت امیرالمؤمنین (ع) در جریان هجوم به خانه حضرت زهرا (س)

یکی از مهم‌ترین شبهاتی که مطرح می‌شود این است که چرا حضرت علی (ع) در برابر جسارت به همسرشان سکوت کردند؟ پاسخ صریح این مسئله در کلام خود حضرت در نهج‌البلاغه آمده است:

«فَنَظَرْتُ فَإِذَا لَیْسَ لِی مَعِینٌ إِلَّا أَهْلُ بَیْتِی، فَظَنَنْتُ بِهِمْ عَنِ الْمَنِیَّهِ»
(نگریستم و دیدم که یاوری جز اهل بیتم ندارم، پس دریغم آمد که آنان به دست مرگ سپرد شوند.)

سکوت حضرت برای حفظ جان امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) و امتداد خط امامت بود؛ زیرا حفظ جان ولیّ خدا و امام بر هر امر دیگری اولویت دارد.

اسرائیل؛ عامل ناامنی و مانع اصلی ظهور امام زمان (عج)

یکی از شرایط و موانع اصلی ظهور، «ایجاد امنیت» است. در معارف دینی آمده است که حضرت مهدی (عج) «یَخَافُ الْقَتْلَ» هستند؛ این ترس از شهادت شخص نیست، بلکه به دلیل مأموریت بزرگ الهی بر دوش ایشان است. تا زمانی که صهیونیسم در منطقه وجود داشته باشد، امنیت برقرار نخواهد شد و تا امنیت نباشد، ظهور اتفاق نمی‌افتد.

نبردی که امروز جریان دارد، یک جنگ وجودی (Existential War) است. صهیونیست‌ها نیز به منجی آخرالزمان اعتقاد دارند و او را «ماشیاح» می‌نامند و ۵ شرط برای ظهور او قائلند:

1. یهودی‌سازی کامل فلسطین
2. پاک‌سازی فلسطین از مسلمانان
3. استخراج و تخریب زیر معبد سلیمان
4. تشکیل اسرائیل بزرگ از نیل تا فرات
5. نابود کردن «پرشین» (ایران)

بنابراین دشمنی آن‌ها با ایران ریشه‌ای و اعتقادی است و طبق آیه «وَلَنْ تَرْضَىٰ عَنْکَ الْیَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ»، تنها راه روبه‌رویی با آنان، ایستادگی است.

بشارت سوره اسراء: فتح بیت‌المقدس قبل از ظهور توسط «اهل قم»

خداوند در سوره مبارکه اسراء (آیه ۵) بشارت داده است که پس از فساد یهود، بندگان پرصلابت الهی بر آنان مسلط خواهند شد:

«فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَیْکُمْ عِبَادًا لَنَا أُولِی بَأْسٍ شَدِیدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّیَارِ ۚ وَکَانَ وَعْدًا مَفْعُولًا»

امام صادق (ع) در پاسخ به این سؤال که آیا این بندگان قبل از ظهور می‌آیند یا بعد از آن، فرمودند: «یَبْعَثُهُمُ اللهُ قَبْلَ خُرُوجِ الْمَهْدِیِّ» (خداوند آنان را قبل از خروج مهدی برمی‌انگیزد).

همچنین وقتی از هویت آنان سؤال شد، حضرت سه بار قسم یاد کردند: «هُمْ وَاللهِ أَهْلُ قُمَّ». طبق روایات، «قم» نماد جبهه ولایت و خط مقاومت است و شامل تمام کسانی می‌شود که در این مسیر ایستاده‌اند.

راهبرد پیروزی: ایستادگی و مقاومت در میدان

امروز جنگ، جنگ اراده‌ها و تاب‌آوری است. دشمن با دو ابزار فشار شدید اقتصادی و ایجاد دو قطبی و سلب اعتماد از مسئولین به دنبال شکستن اراده مردم است. مسئولان باید با مردم شفاف صحبت کنند و اجازه ندهند اخبار ابتدا از رسانه‌های دشمن شنیده شود.

راهبرد قرآنی برای رفع سایه جنگ واضح است:
«وَإِنْ نَکَثُوا أَیْمَانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عهدِهِمْ وَطَعَنُوا فِی دِینِکُمْ فَقَاتِلُوا أَئِمَّهَ الْکُفْرِ»
حق را باید در میدان و با مقاومت گرفت، نه پشت میز مذاکره با دشمن عهدشکن.