اعمال مشترک شب های قدر
1. اول غسل است علامه مجلسى (رحمة الله عليه) فرموده كه غسل اين شبها را مقارن غروب آفتاب كردن بهتر است كه نماز شام را با غسل بخواند.
2. دو ركعت نماز است در هر ركعت بعد از حمد هفت مرتبه توحيد بخواند و بعد از فراغ هفتاد مرتبه «أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ» بگويد. در روايت نبوى (صلى الله عليه و آله) است كه از جاى خود برنخيزد تا حق تعالى او را و پدر و مادرش را بيامرزد.
3. قرآن مجيد را بگشايد و بگذارد در مقابل خود و بگويد:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِكِتَابِكَ الْمُنْزَلِ وَ مَا فِيهِ
بار خدايا من از تو درخواست مىكنم به كتاب نازل شده تو و به حق آنچه در آن است
وَ فِيهِ اسْمُكَ الْأَكْبَرُ وَ أَسْمَاؤُكَ الْحُسْنَى وَ مَا يُخَافُ وَ يُرْجَى أَنْ تَجْعَلَنِي مِنْ عُتَقَائِكَ مِنَ النَّارِ
و در آن نام بزرگ و نامهاى نيكوى توست و آنچه بيم و اميد است كه مرا از آزادشدگان خود از آتش قرار دهى
پس هر حاجت كه دارد بخواهد.
4. بعد از آن مصحف شريف را بگيرد و بر سر بگذارد و بگويد:
اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الْقُرْآنِ وَ بِحَقِّ مَنْ أَرْسَلْتَهُ بِهِ وَ بِحَقِّ كُلِّ مُؤْمِنٍ مَدَحْتَهُ فِيهِ
خدايا به حق اين قرآن و به حق كسى كه به او فرستادى آن را و به حق هر مؤمنى كه در آن او را ستودى
وَ بِحَقِّكَ عَلَيْهِمْ فَلاَ أَحَدَ أَعْرَفُ بِحَقِّكَ مِنْكَ
و به حق تو بر آنها كه احدى شناساتر به حق تو از خودت نيست
پس ده مرتبه بگويد:
بِكَ يَا اللَّهُ *** و ده مرتبه بِمُحَمَّدٍ *** و ده مرتبه بِعَلِيٍ *** و ده مرتبه بِفَاطِمَةَ *** و ده مرتبه بِالْحَسَنِ *** و ده مرتبه بِالْحُسَيْنِ *** و ده مرتبه بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ *** و ده مرتبه بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍ *** و ده مرتبه بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ *** و ده مرتبه بِمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ *** و ده مرتبه بِعَلِيِّ بْنِ مُوسَى *** و ده مرتبه بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍ ***و ده مرتبه بِعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ *** و ده مرتبه بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍ *** و ده مرتبه بِالْحُجَّةِ.
پس هر حاجت كه دارى طلب كن.
5. زيارت كند امام حسين (عليه السلام) را. در خبر است كه چون شب قدر مىشود منادى از آسمان هفتم ندا مىكند از بطنان عرش كه حق تعالى آمرزيد هر كه را كه به زيارت قبر حسين (عليه السلام) آمده.
6. احیا بدارد این شبها را. همانا روایت شده هر که احیا کند شب قدر را گناهان او آمرزیده شود هرچند به عدد ستارگان آسمان و سنگینی کوه ها و وزن دریاها باشد.
7. صد ركعت نماز بخواند كه فضيلت بسيار دارد و افضل آن است كه در هر ركعت بعد از حمد ده مرتبه توحيد بخواند.
8. و اين دعا را كفعمى از امام زين العابدين (عليه السلام) روايت كرده كه در اين شبها مىخوانده در حال قيام و قعود و ركوع و سجود:
اللَّهُمَّ إِنِّي أَمْسَيْتُ لَكَ عَبْداً دَاخِراً لاَ أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لاَ ضَرّاً وَ لاَ أَصْرِفُ عَنْهَا سُوءاً
بار خدايا من شام كردم بندهاى آستان بوست كه مالك سود و زيانى نيستم و نتوانم از خود بدى را بگردانم بدان
أَشْهَدُ بِذَلِكَ عَلَى نَفْسِي وَ أَعْتَرِفُ لَكَ بِضَعْفِ قُوَّتِي وَ قِلَّةِ حِيلَتِي
بر خود گواهى مىدهم و به آستان تو به ناتوانى و بيچارگى خود اعتراف مىكنم
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي وَ جَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ مِنَ الْمَغْفِرَةِ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ
پس بر محمد (صلی الله علیه و اله) و آل محمد (علیهم السلام) درود فرست و به منو همه مؤمنين و مؤمنات آنچه از آمرزش در اين شب وعده فرمودى وفا كن
وَ أَتْمِمْ عَلَيَّ مَا آتَيْتَنِي فَإِنِّي عَبْدُكَ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ الضَّعِيفُ الْفَقِيرُ الْمَهِينُ
و آنچه بر من مرحمت فرمودى تمام و كمال گردان زيرا كه من بنده مسكين و مستمند و ناتوان و درويش و خوار توام
اللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْنِي نَاسِياً لِذِكْرِكَ فِيمَا أَوْلَيْتَنِي وَ لاَ (غَافِلاً) لِإِحْسَانِكَ فِيمَا أَعْطَيْتَنِي وَ لاَ آيِساً مِنْ إِجَابَتِكَ
بار خدايا مرا از يادت فراموش كار مگردان در آنچه به من عطا كردى و نه از احسانت در آنچه به من دادى و نه نوميد از اجابتت
وَ إِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّي فِي سَرَّاءَ (كُنْتُ) أَوْ ضَرَّاءَ أَوْ شِدَّةٍ أَوْ رَخَاءٍ
و اگر چه كندى باشد بر من در نهان باشم يا در زيان يا سختى يا آسايش
أَوْ عَافِيَةٍ أَوْ بَلاَءٍ أَوْ بُؤْسٍ أَوْ نَعْمَاءَ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ
يا عافيت يا بلاء يا در تنگى يا در نعمت بدرستى كه تو شنواى دعايى
9. علامه مجلسى (رحمة الله عليه) فرموده كه بهترين اعمال در اين شبها طلب آمرزش و دعا از براى مطالب دنيا و آخرت خود و پدر و مادر و خويشان خود و برادران مؤمن زنده و مرده ايشان است.
10. و اذكار و صلوات بر محمد و آل محمد (عليهم السلام) آنچه مقدور شود:(اللهم صل على محمد و آل محمد)
11. و روايت شده كه خدمت حضرت رسول (صلى الله عليه و آله) عرض شد كه اگر من درك كردم شب قدر را چه از خداوند خود بخواهم فرمود عافيت را.[1]
[1]. مفاتیح الجنان، شیخ عبّاس قمی.








