حجة الاسلام والمسلمین آقای حاج سیّد احمد موسوی ـ که از شیفتگان حضرت امام عصر (عجّل الله تعالی له الفرج) میباشد ـ از حجة الاسلام و المسلمین عالم ربّانی مرحوم حاج شیخ محمّد جعفر جوادی نقل نمودند که ایشان در عالم کشف یا شهود خدمت حضرت بقیة الله (ارواحنا فده) مشرّف شده و ایشان را بسیار غمگین میبیند از حالِ آن بزرگوار سؤال میکنند، حضرت میفرمایند:
«دلم خون است، دلم خون است»[1]
[1]. صحیفه مهدیّه، ص52.
«داستان شنیدنی و آموزنده دیدار حضرت موسی (ع) با محبوب‌ترین و عابدترین بنده خدا به نقل از استاد عالی. همراه با متن عربی حدیث، ترجمه و آدرس دقیق منابع معتبر.»
داستان شنیدنی گله‌مندی آیت‌الله فهری از آیت‌الله بهجت و روایت راز ۱۰ عنایت خاص امام رضا (ع) به نقل از حجت‌الاسلام عالی را در این مطلب بخوانید.
در این سخنرانی به بررسی آداب و ۳ روش صحیح قرائت زیارت عاشورا، فضائل و آثار مداومت بر آن، داستان‌های شگفت‌انگیز از عنایت امام حسین (ع) به زائران (داستان همسر اشرف آهنگر و شهید سید احمد پلارک) و روایات معصومین (ع) درباره جایگاه زائران کربلا پرداخته شده است.
داستان تکان‌دهنده و واقعی دعای قهوه‌چی و شیخ جعفر کاشف‌الغطاء. راز مکتوم شب زفاف که خشکسالی بزرگ نجف را به باران رحمت تبدیل کرد.
جناب سلالة السادات آقای سید مصطفی مستجاب الدعوة، که قبلا نیز چند کرامت از ایشان نقل کردیم، به نقل از پدرشان، مرحوم سید تقی مستجاب الدعوة (کفشدار حرم حضرت عباس علیه‌السلام) آورده‌اند: عربی بادیه‌نشین بچه‌اش مریض می‌شود. با پای برهنه، دوان دوان، به کربلا آمده و خود را به حرم مطهر حضرت قمر بنی‌هاشم علیه‌السلام می‌رساند و در مقابل ضریح مطهر قرار می‌گیرد. یکی از خدام، عرب را با پای برهنه و خون‌آلود و کثیف کنار ضریح میبیند، لذا سیلی محکمی به عرب میزند و می‌گوید: تو رعایت ادب را نکرده‌ای! اینجا جای بسیار حساس و بااهمیتی است، نباید این طور بی‌مبالاتی کرد و خلاصه، به زائر عرب توهین بسیار می‌کند. عرب اشاره به ضریح کرده می‌گوید: یا اباالفضل علیه‌السلام، من خیال کردم اینجا خانه‌ی شما است، ولی حالا میبینم این شخص است که در آن، امر و نهی می‌کند.
اين تشرّف از مهمترين و روح افزاترين رويدادهاى زندگانى مرحوم فشندى (ره) است. تشرّف حاضر، به سبب بعضى از جنبه هاى منحصر به فرد كه به برخى از آنها اشاره خواهد شد مورد توجه تعداد زيادى از شيفتگان امام عصر (علیه السلام) مى باشد. آيت الله ناصرى دولت آبادى ماجراى اين تشرّف را خود، مستقيما از زبان حاجى شنيده و در كتاب «آب حيات» آورده است. همچنين جناب قاضى زاهدى نيز آن را از زبان خود آن مرحوم شنيده و در كتاب خود نقل كرده است. ما اينك تلفيق دو روايت را جهت تتميم آن، براى خوانندگان محترم مى آوريم. حاج محمد على فشندى تهرانى مى گويد: سال اولى كه به «مكه مكرمه» مشرّف شدم، از خداى مهربان در آنجا خواستم كه توفيق دهد تا در سال هاى بعد نيز، تا بيست سفر به مكّه بيايم تا شايد اميرالحاج و
کاش نباشم من سبب این خون دل… بیچاره من که…
شرمنده مولا جان شرمنده
🙁
ای داد من
شرمنده ایم شرمنده
چرا همیشه دل آقا آخه باید خون باشه آقا به خدا دل منم خونه…:((
ای خدا من غلط کردم امام زمان من غلط کردم
تورو خدا ببخشم بخدا دیگه با کار های بدم سیلی به صورتت نمیزنم کمکم کن
خودم باعث شدم که سایه تون سنگین بشه مولا.
شرمنده
التماس دعا
آقا فداي دل خونت بشم
آقا جان مادرت منو ببخش
قول ميدم دلتو خون نكنم قول مردونه