حمیدرضا فلاح

حمیدرضا فلاح

حمیدرضا فلاح تفتی

اسراری از بوی سیب حرم امام حسین

تعداد بازدیدها: 6,289 مشاهده

بوی سیب حرم امام حسین علیه السلام

راز عطر سیب حرم امام حسین علیه السّلام در روایتی است که توسط امّ سلمه روایت شده که بدین شرح است:

حسنین (امام حسن و امام حسین علیهماالسّلام) بر پیغمبر (صلّی الله علیه و آله) وارد شدند و جبرئیل در خدمت آن حضرت بود، حسنین (علیهماالسّلام) به دور جبرئیل می گردیدند و او را به دحیه کلبی[1] تشبیه می نمودند و جبرئیل به طراف آسمان اشاره می کرد، مثل کسی که می خواهد چیزی را اخذ نماید، پس ناگاه دیدم در دست جبرئیل سیب و بِه و انار بود، همه آنها را به حسنین (علیهماالسّلام) داد، پس رویشان نورانی گردید. از فرح و شادی خدمت جدشان آمدند، آن حضرت حسنین (علیهماالسّلام) را بوسید و به آن دو فرمودند: بروید به منزل خودتان و اول به منزل نزد پدر خود بروید، چنانکه جدّ ایشان امر کرده بود عمل کردند و از آن سیب و بِه و انار چیزی میل نکردند تا اینکه پیغمبر (صلّی الله علیه و آله) نزد ایشان آمده، پس همه نشستند و خوردند تا سیر شدند.

و هرچه می خوردند از آن سیب و بِه و انار از آنها چیزی کم نمی شد و به حالت اول برمی گشت تا اینکه پیغمبر (صلّی الله علیه و آله) از دنیا رحلت نمود.

تا فاطمه زهراء (سلام الله علیها) زنده بود چيزى از آن ميوه‏ ها كم نشد.

امام حسين (عليه السلام) مي فرمايند: هنگامى كه مادرم از دنيا رفت انار مفقود شد. و سیب و بِه در ایام حیات پدرم باقی بود. وقتی پدرم علی ابن أبی طالب (علیهماالسلام) شهید شد، بِه را ندیدم. سیب باقی بود به هیئت و صورت خودش، تا وقتی که از نوشیدن آب [فرات] مرا منع کردند. وقتى من آن سيب را مى‏ بوئيدم عطش و تشنگى من آرام مي گرفت. هنگامی که اجلم نزدیک شد دیدم که سیب متغیر گشته پس یقین کردم شهيد خواهم شد!

امام سجاد (علیه السلام) می فرمایند: شنيدم پدرم اين موضوع را يك ساعت قبل از شهيد شدنش مى‏ فرمود. وقتى آن حضرت شهيد شد بوى آن سيب از قتلگاهش يافت مي شد. من به دنبال آن سيب رفتم ولى اثرى از آن يافت نشد! بوى آن سيب بعد از شهادت حسين (علیه السلام) همچنان باقى بود. وقتى من قبر آن حضرت را زيارت كردم بوى آن از قبر مباركش مي وزيد. هر كسى از زوار شيعيان ما كه بخواهد از بوى آن سيب بهره‏مند شود بايد در وقت سحر در صدد زيارت برآيد! زيرا اگر با اخلاص باشد از بوى آن برخوردار خواهد شد.[2]

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[1]. ابن حجر عسقلانى در کتاب “الاصابه” می‌گوید: دحیه بن خلیفة بن فروة بن فضالة بن زید بن امرى القیس بن الخزرج، صحابى مشهور است، و در حسن و زیبارویی ضرب المثل بود

[2]. مناقب آل أبی طالب، ج3، ص391 و بحارالأنوار، ج43، ص289 به نقل از کتاب “زندگانى حضرت امام حسين عليه السلام”، ص 117 با کمی تغییر در ترجمه عبارت

حمیدرضا
موضوعات: مذهب
مطالب مرتبط
  • عنایت امام زمان به روضه حضرت اباالفضل

    عنایت امام زمان به روضه حضرت اباالفضل

    اين تشرّف از مهم‏ترين و روح‏ افزاترين رويدادهاى زندگانى مرحوم فشندى (ره) است. تشرّف حاضر، به‏ سبب بعضى از جنبه ‏هاى منحصر به فرد كه به برخى از آنها اشاره خواهد شد مورد توجه تعداد زيادى از شيفتگان امام عصر (علیه السلام) مى ‏باشد. آيت الله ناصرى دولت‏ آبادى ماجراى اين تشرّف را خود، مستقيما از زبان حاجى شنيده و در كتاب «آب حيات» آورده است. همچنين جناب قاضى زاهدى نيز آن را از زبان خود آن مرحوم شنيده و در كتاب خود نقل كرده است. ما اينك تلفيق دو روايت را جهت تتميم آن، براى خوانندگان محترم مى ‏آوريم. حاج محمد على فشندى تهرانى مى ‏گويد: سال اولى كه به «مكه مكرمه» مشرّف شدم، از خداى مهربان در آنجا خواستم كه توفيق دهد تا در سال‏ هاى بعد نيز، تا بيست سفر به مكّه بيايم تا شايد اميرالحاج و

    … ادامه مطلب …

  • ماجرای توسل به حضرت اباالفضل و شفای چشم یکی از علما

    ماجرای توسل به حضرت اباالفضل و شفای چشم یکی از علما

    آیت الله العظمی شبیری زنجانی (دام ظله) در جلد سوم کتاب «جرعه ای از دریا» می نویسد: مرحوم حاج میرزا فخرالدین جزایری فرزند آسید علی جزایری است که از علمای درجه اول تهران بود و این قضیه را ایشان نقل می ‌کرد که یک وقت ناراحتی چشم پیدا کردم. پیش دکتر امین الملک (که زمانی وزیر بهداری بود) رفتم. وی متخصص چشم و اولین چشم پزشک تهران بود و بعدا به دکتر مرزبان لقب پیدا کرد. دکتر امین الملک چشمم را عمل کرد. حاج میرزا فخرالدین می‌ گفت: من از حاج آقا جمال اصفهانی ـ برادر حاج آقا نورالله و آقا نجفی اصفهانی ـ شنیده بودم که خواندن این ابیات برای توسل به حضرت اباالفضل العباس علیه السلام خیلی مؤثر است: ای ماه بنی هاشم خورشید لقا عباس ….. ای نور دل حیدر شمع شهدا عباس از محنت و درد وغم

    … ادامه مطلب …

  • شب قدر شب گناه نیست!

    شب قدر شب گناه نیست!

    صاحب کتاب «ابوب الجنان» که کتاب بسیار پربار و نایابی است می نویسد: جوان بی تقوایی که به خیر و سعادت خود در زندگی اهمیتی نمی داد و ملاحظه چیزی را نمی کرد، بر اثر چشم چرانی به دختری دل بسته بود، ولی آن دختر تن به خواسته نامشروع او نمی داد. شبی از شب های قدر که وقت بیداری و مناجات و قرآن و گریه و درد دل با خداست و مردم همگی در مساجد و مجالس احیاء جمع شده بودند، این جوان که دیده بود والدین آن خانم زودتر از منزل خارج شده اند راه را بر این دختر که قصد داشته به تنهایی مسیر بین خانه و مسجد را طی کند بست. دختر که دید کاری از دستش ساخته نیست در پاسخ به خواسته آن جوان گفت: امشب شب احیاء و شب گرفتن برات است. آیا انصاف

    … ادامه مطلب …

  • سفارش امام زمان در نیکی به پدر

    سفارش امام زمان در نیکی به پدر

    آقای سید محمد موسوی نجفی معروف به هندی که از اتقیای علما و ائمه ی جماعت حرم امیرالؤمنین علیه السّلام است نقل کرد از جانب شیخ باقر فرزند شیخ هادی کاظمینی مجاور نجف اشرف و ایشان از شخص مورد اعتمادی که به دلاکی اشتغال داشت. آن شخص را پدر پیری بود که هیچ گونه کوتاهی نسبت به خدمتگزاری او نمی کرد، حتی خودش برای او آب در مستراح می برد و منتظر می شد تا خارج شود و به مکانش برساند. پیوسته ملازم خدمت او بود، مگر در شب چهارشنبه که به مسجد سهله می رفت و در آن شب به واسطه ی اعمال مسجد سهله و شب زنده داری در آنجا، از خدمت معذور بود؛ ولی پس از مدتی ترک کرد و دیگر به آنجا نرفت. از او پرسیدم: ـ چرا رفتن به مسجد سهله را ترک کردی؟ گفت:

    … ادامه مطلب …

  • دستور آیت الله بهجت برای پیدا شدن گمشده

    دستور آیت الله بهجت برای پیدا شدن گمشده

    شاید این مطلب برای برخی از بینندگان تعجّب آور باشد که حتی برای پیدا کردن وسایل گمشده دستور و رهنمودی وجود داشته باشد اما بارها خودم یا خانواده ام وسایل و یا اشیاء گرانبهائی گم کرده ایم و با توسل به این دستور مرحوم آیت الله بهجت (رضوان الله تعالی علیه) گمشده های خود را پیدا کرده ایم! بنده اطمینان دارم اگر کسی با عقیده به این دستور عمل کند یقیناً به مقصود خود خواهد رسید. آیت الله محمدی ری شهری در کتاب «زمزم عرفان»، دستور مرحوم آیت الله بهجت (رضوان الله تعالی علیه) را اینگونه عنوان کرده اند: آیت الله بهجت در دیداری فرمودند: «أَصْبَحْتُ فی أَمانِ الله، أَمْسَیْتُ فی جِوارِ اللهِ»[1] هفت بار، برای پیدا کردن گمشده خوب است. یکی می گفت[2]: با کسی کار داشتم. نه اسمش را می دانستم و نه جایش را. از صبح تا

    … ادامه مطلب …

  • آیا می دانی روز عاشورا با من چه کردند؟!

    آیا می دانی روز عاشورا با من چه کردند؟!

    مرحوم سیّد محمدابراهیم قزوینی (متوفی1360 ه.ق) در صحن مطهّر حضرت اباالفضل علیه السّلام امام جماعت بودند و مرحوم آقا شیخ محمدعلی خراسانی (متوفی 1383) که واعظی بی نظیر بود، بعد از نماز ایشان منبر می رفت. یک شب، مرحوم واعظ خراسانی مصیبت حضرت اباالفضل علیه السّلام را خوانده و از اصابت تیر به چشم مقدّس آن حضرت یاد کرده بود. مرحوم قزوینی، که سخت متأثّر شده و بسیار گریه کرده بود، به ایشان گفته بود: چنین مصیبت های سخت را که سند خیلی قوی هم ندارد چرا می خوانید؟! شب در عالم رؤیا به محضر مقدّس حضرت اباالفضل علیه السّلام مشرّف شده بود، آقا خطاب به ایشان فرموده بود: سیّد ابراهیم! آیا تو در کربلا بودی که بدانی روز عاشورا با من چه کردند؟! پس از آنکه دو دستم از بدن جدا گردید، سپاه دشمن مرا تیر باران کردند، در

    … ادامه مطلب …

  • 5 نظر برای این مطلب
  • سید محمد کاظم
    آبان 2ام, 1393 در 5:44 ب.ظ

    ممنون
    جالب بود
    خوب بود اگر داستانی از اشخاصی که بعدهااین رائحه را استشمام کرده اند نیز نقل می کردید

      [پاسخ]

      حمیدرضا پاسخ در تاريخ آبان 2ام, 1393 8:44 ب.ظ:

      سلام.
      ممنون از لطف شما!
      چشم تحقیق میکنم و انشاءالله در فرصتی مطلب رو درج می کنم!
      موفق باشید!

        [پاسخ]

        مجید
        آبان 4ام, 1393 در 7:02 ب.ظ

        سلام. نشر این معارف در مجالس مذهبی، می‌تواند لااقل، شعور حاضران را به اندازه‌ شعورشان افزایش دهد و موجبات بهره‌مندی معنوی و فزونی ارادت به پیامبر ص و اهل بیت را فراهم نماید.

          [پاسخ]

          عبدالحسین
          خرداد 23ام, 1397 در 1:14 ق.ظ

          مادر سادات حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها وفات نکردند . بلکه توسط خلیفه وقت به شهادت رسیدند . لطفا در متن تصحیح کنید که برای خوانندگان اشتباه پیش نیاد .

            [پاسخ]

            حمیدرضا پاسخ در تاريخ خرداد 25ام, 1397 11:51 ق.ظ:

            سلام به عبدالحسین.
            از اینکه ما رو مورد نقد قرار دادین متشکرم.
            آنچه ما در متن ذکر کردیم ترجمه حدیث می باشد که در کتاب شریف بحارالأنوار نقل شده است: «قَالَ الْحُسَيْنُ علیه السّلام فَلَمْ يَلْحَقْهُ التَّغْيِيرُ وَ النُّقْصَانُ أَيَّامَ فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ ص حَتَّى تُوُفِّيَت‏ْ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ فَقَدْنَا الرُّمَّان‏؛ امام حسین (علیه السلام) می فرمایند: تا فاطمه زهراء (سلام الله علیها) زنده بود چیزى از آن میوه‏ ها کم نشد. هنگامى که مادرم از دنیا رفت انار مفقود شد.» (بحار الأنوار (ط – بيروت)، ج‏43، ص: 290)
            تعارضی هم بین واژه وفات با شهادت وجود نداره!
            در قرآن وفات برای مطلق مرگ به کار رفته است: «الله یتوفی الانفس حین موتها» (زمر، 42) با توجه به این نکته که استعمال واژه وفات در قرآن اعمّ است از مرگ طبیعی و شهادت واضح است که تعارضی بین شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها و استعمال واژه وفات وجود ندارد؛ چرا که واژه وفات هرگونه مرگی را پوشش می دهد.
            استعمال این کلمه در کتب بزرگان شیعه از متقدمین و متأخرین نیز به معنای عام این کلمه است و هرگز منظور عالمان شیعی عدم شهادت حضرت صدیقه کبری نبوده است. به دلیل آنکه برای اشخاصی که شهادت ایشان در کارزار یا ترور یا مسموم شدن محرز و قطعی است، از واژه وفات استفاده شده است.
            شیخ صدوق (متوفای 381) درباره جناب جعفر طیار و زیدبن حارثه روایتی را به این مضمون نقل می کند: «ان النبی صلی الله علیه و آله حین جائته وفاه جعفربن ابی طالب و زید بن حارثه ،کان اذا دخل بیته کثر بکائوه علیهما جدا….»(من لا یحضره الفقیه، حدیث 527)؛ هنگامی که خبر درگذشت جعفربن ابی طالب (طیّار) و زید بن حارثه به رسول خدا (صلّی الله علیه و آله) رسید، هرگاه به منزل خود وارد می شد، گریه اش بر آن دو شدّت می یافت…
            ابن شهر آشوب درباره تاریخ تولّد امام سجّادعلیه السّلام نقل می کند: «قَبْلَ وَفاةِ أمِیرِالْمُؤْمِنِینَ بِسَنَتَیْنِ…»(متوفّای 588، مناقب آل أبی طالب، ج4، ص 175)؛ دو سال پیش از وفات امیرالمؤمنین علیه السّلام…
            طبرسی (متوفّای قرن 6) برای اشاره به عملکرد محمّد بن حنفیّه در دوران پس از شهادت امام حسین علیه السّلام می نویسد: «بَعْدَ وَفاةِ أخِیهِ الْحُسَیْنِ صَلَواتُ اللهِ عَلَیْهِ…»( احتجاج، ج2، ص273)؛ بعد از وفات برادرش امام حسین علیه السّلام…
            در منابع اهل عامه نیز برای دو شهید بزرگوار صدر اسلام یعنی جناب حمزه (عاصمی شافعی، م 1111هجری، سمط النجوم العوالی، ج1، ص426) و جناب جعفرطیار (ابن ابی شیبه، م 235 هجری، المصنِّنف، ج3، ص 62 و ج 7، ص 414). واژه وفات استعمال شده است. آیا به صرف کاربرد وفات در باره امام حسین علیه السّلام و امیر المومنین علیه السلام باید گفت که این دو امام بزرگوار شهید نشده اند و به مرگ طبیعی از دنیا رفته اند؟!
            برای اطلاع بیشتر نسبت به این موضوع به کتاب دانشنامه شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها نوشته محقق ارجمند جناب حجت الاسلام و المسلمین علی لباف مراجعه فرمایید.
            موفق باشید.

              [پاسخ]

            • نظر بدهيد
            • نام:
              ایمیل:
              وبسایت:





              استفاده از مطالب وبگاه ما با ذکر منبع بلامانع می باشد
              Copyright © 2014 - 2015 Hr-Fallah.ir
              Designer : Mohammad Rafiei