صاحب تفسیر «فُرات کوفی» از امیرالمؤمنین علیه السّلام و حضرتش از پیامبر گرامی اسلام صلّی الله علیه و آله حدیث شریف و نسبتاً طولانی نقل می کند که مضمون این حدیث از حاضر شدن حضرت زهرا علیها سلام در روز محشر و حوادث و اتفاقاتی که در این روز رخ می دهد، سخن می گوید.

از جمله مسائلی که در هول و وحشت این روز اتفاق می افتد درخواست حضرت فاطمه سلام الله علیها از خداوند عزّ و جل در مورد شفاعت شیعیانش می باشد. در این هنگام وقتی خداوند سبحان شیعیان حضرت فاطمه سلام الله علیها را از وحشت و سختی های قیامت نجات می دهد و مردم شاهد شفاعت این گروه از اهل محشر می شوند، آرزو می کنند ای کاش از فاطمیون بودند.

ترجمه متن حدیث: …هنگامى كه [توی فاطمه] بر فراز منبر می روى، جبرئيل از طرف خداوند سبحان نزد تو مى ‏آيد و مى‏ گويد: اى فاطمه! حاجت خويشتن را بخواه!

تو مى ‏گويی: پروردگارا! من شيعيان خود را مى‏ خواهم. خداوند رئوف مى‏ فرمايد: من گناه آنان را آمرزيدم. تو مى ‏گويى: بار خدايا! من شيعيان فرزندانم و دوستان ايشان را مى ‏خواهم.

خداوند سبحان مى ‏فرمايد: برو هر كدام از آنان را كه دست به دامن تو شود، او را وارد بهشت كن! در آن روز عموم خلايق آرزو مى ‏كنند كاش از جمله فاطمیون (شيعيان و دوستان فاطمه) بودند! آنگاه تو با شيعيان و دوستانِ فرزندانت و شيعيان على در حالى حركت مى‏ كنيد كه خوف و بيم آنان برطرف شده باشد، عورت‏ هاى ايشان پوشيده شده، سختى‏ هاى قيامت‏ بر ايشان آسان مى‏ شود و از هول و ترس هاى قيامت به آسانى خواهند گذشت، در آن روز مردم عموما دچار ترس مى‏ شوند ولى آنان نمى ‏ترسند، مردم عموماً در آن روز تشنه ‏اند ولى آنان سيراب خواهند بود.

متن حدیث: …فَإِذَا صِرْتِ فِي أَعْلَى الْمِنْبَرِ أَتَاكِ جَبْرَئِيلُ (علیه السّلام) فَيَقُولُ لَكِ يَا فَاطِمَةُ سَلِي حَاجَتَكِ فَتَقُولِينَ يَا رَبِّ شِيعَتِي فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ!

فَتَقُولِينَ يَا رَبِّ شِيعَةُ وُلْدِي فَيَقُولُ اللَّهُ قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ!

فَتَقُولِينَ يَا رَبِّ شِيعَةُ شِيعَتِي فَيَقُولُ اللَّهُ انْطَلِقِي فَمَنِ اعْتَصَمَ بِكِ فَهُوَ مَعَكِ فِي الْجَنَّةِ! فَعِنْدَ ذَلِكِ يَوَدُّ الْخَلَائِقُ أَنَّهُمْ كَانُوا فَاطِمِيِّينَ. فَتَسِيرِينَ وَ مَعَكِ شِيعَتُكِ وَ شِيعَةُ وُلْدِكِ وَ شِيعَةُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ آمِنَةً رَوْعَاتِهِمْ مَسْتُورَةً عَوْرَاتُهُمْ قَدْ ذَهَبَتْ عَنْهُمُ الشَّدَائِدُ وَ سَهُلَتْ لَهُمُ الْمَوَارِدُ يَخَافُ النَّاسُ وَ هُمْ لَا يَخَافُونَ وَ يَظْمَأُ النَّاسُ وَ هُمْ لَا يَظْمَئُونَ.[1]

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[1] . تفسير فرات، ص 445 و 446