علامه بزرگ سیّد محمّد حسن طباطبایی میرجهانی اصفهانی (اعلی الله مقامه) در کتاب البکاء للحسین (علیه السّلام) حکایت عجیبی را به شرح زیر نقل کرده است:

در احادیث وارد شده که در مدینه طیّبه یکی از شیعهیان مجالس ازدواجی فراهم کرده بود و از حضرت زین­ العابدین (علیه السّلام) تقاضا کرده بود که آن مجلس را به قدوم شریف خود زینت دهد و آن حضرت انکار می­فرمود. در اثر اصرار زیاد، حضرت فرموده بود که اگر عهد می کنی مرثیه خوانی در مجلس خود دعوت می کنی که در مصیبت پدر بزرگوارم حضرت سید الشهداء (علیه السّلام) مرثیه ای بخواند دعوتت را اجابت می کنم. او قبول می کند و مرثیه خوانی را دعوت می کند. پس از آنکه آن بزرگوار در آن مجلس تشریف فرما می شود، مرثیه ای خوانده می شود و آن حضرت و حاضرین گریه زیادی می کنند. چون مجلس برگذار می شود و اهل مجلس می خواهند متفرّق شوند صاحب مجلس متوجّه می شود که آن حضرت بر دم در ایستاده کفش های حاضرین را در پیش پاهاشان جفت می فرماید.[1]

[1]. البکاء للحسین (علیه السّلام)، تحقیق حامد فدوی اردستانی، ص430. (این خبر را علامه نقل به معنی کرده است.)