پاسخ امام رضا به آیتالله بهجت درباره پناه آوردن به اهلبیت
داستانها و خاطرات سیره بزرگان و علما، همواره چراغ راهی برای جویندگان معرفت است. در یکی از روایات شنیدنی و تکاندهنده که حجتالاسلام والمسلمین عالی از زبان آقازاده آیتالله بهجت (ره) نقل کردهاند، ماجرایی از گلهمندی رفیق دیرین ایشان و عنایت ویژه حضرت علی بن موسی الرضا (ع) روایت شده است.
گلهمندی رفیق قدیمی در خانه آیتالله بهجت
آقازاده (فرزند) آیتالله بهجت تعریف میکردند: سالها پیش در منزل قدیمیمان در قم، مرحوم آیتالله فهری (ره) — که از علمای برجسته، نماینده حضرت امام (ره) در کویت و همسنوسال آقای بهجت بودند — به خانهمان آمدند.
آیتالله فهری رو به آیتالله بهجت کردند و با لحنی صمیمی اما گلهمند گفتند:
«آقای بهجت! من و شما از دوران جوانی در نجف با هم دوست و رفیق بودیم. اما من آن زمان خام بودم و عقلم نمیرسید، ولی شما عقلت میرسید و میدانستی چه باید بکنی و خدا شما را به مقامات عالی رساند. اما شما حق رفاقت را به جا نیاوردی! منِ سید و اولاد پیامبر، وقتی عقلم نمیرسید، چرا دستم را نگرفتی؟ باید آن روز دست مرا میگرفتی…»
فرزند آیتالله بهجت میگفتند: مرحوم آقای فهری آنقدر از این سخنانِ برخاسته از دل گفت که دیدم اشک از چشمان پدرم جاری شد و به گریه افتادند.
شرط مهمان برای خروج از خانه: بیان عنایت خاص امام رضا (ع)
مرحوم فهری ادامه دادند: «البته الان اگر بگویی بیا، دیگر نمیتوانم و پیر شدهام و توانش را ندارم. اما امروز مهمان شما هستم و از این خانه بیرون نمیروم تا یکی از عنایتهای خاصی را که حضرت رضا (ع) به شما کردهاند، برایم تعریف کنی!»
با شنیدن این درخواست، آیتالله بهجت چند لحظهای سکوت کردند و سپس رازی از تشرفات خود به حرم مطهر رضوی را فاش ساختند.
ده گفتار حضرت رضا (ع) و پیام امیدبخش امام برای پناهجویان
آیتالله بهجت فرمودند:
«در یکی از تشرفاتم به زیارت حضرت علی بن موسی الرضا (ع)، خدمت آقا رسیدم. در آن تشرف، حضرت ۱۰ مطلب و راز را به من فرمودند. اکنون یکی از آن ۱۰ مطلب را به تو میگویم…
امام رضا (ع) به من فرمودند: «مگر امکان دارد؟ مگر میشود کسی به ما پناه بیاورد و به او پناه ندهیم؟!»»
پیام و درس این داستان معنوی
این روایت زیبا از زبان حجتالاسلام عالی، پیام بزرگی برای همه اهل ایمان دارد؛ اینکه آستان اهلبیت (علیهمالسلام) بهویژه مشهد الرضا (ع)، ملجأ و پناهگاه واقعی هر انسانِ دلشکستهای است و امکان ندارد کسی با امید و اخلاص به ایشان متوسل شود و نومید بازگردد.
دستتون درد نکنه